Donanım Uygulamasına Uygun Konnektör Nasıl Seçilir?

Donanım uygulamasına uygun bir konektör nasıl seçilir?

Konektör, programın fonksiyon arayüzü gibidir. Tasarım makul ise, gelecekteki ürün bakımı, yükseltmeleri ve nakli, ürünün uzun süreli canlılığını koruyabilmesi için çabanın yarısı ile iki kat sonuç alacaktır; mantıksız tasarım, tüm vücudu etkileyecek olan gelecekteki bakım ve yükseltmelerde zorluklara neden olacaktır. Z sonunda ürünün rekabet gücünü kaybetmesine neden olur ve konektörün önemi aşikardır.

Mühendisler tarafından yaygın olarak konektör olarak adlandırılan konektörler, güç veya sinyal iletimi sağlamak için iki devre kartını veya elektronik cihazı bağlamak için kullanılır. Konektör aracılığıyla devre modüler hale getirilebilir, elektronik ürünün montaj işlemi basitleştirilebilir ve ürünün bakımı ve bakımı kolayca yapılabilir ve yükseltilebilir.

Modüler devreler için konektör seçimi çok önemli bir rol oynar. Peki konektör seçerken hangi açılardan donanım kullanımına uygun konektörler düşünmeliyiz?

1. Pimler ve boşluk

Pim sayısı ve pimler arasındaki boşluk, konektör seçiminin temel temelidir. Bir konektör seçilecek pin sayısı, bağlanması gereken sinyal sayısına bağlıdır. Bazı yama konnektörleri için aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi yama başlıklarındaki pin sayısı çok fazla olmamalıdır. Çünkü yerleştirme makinesinin lehimleme işleminde, yüksek sıcaklık nedeniyle konektör plastiği ısınacak ve deforme olacak ve orta kısım şişecek ve pimlerin yanlış lehimlenmesine neden olacaktır. P800Flash programcımız, geliştirmenin ilk aşamasında kartlar arasında bağlantı kurmak için bu tür bir başlık ve dişi başlık kullandı. Sonuç olarak, prototip başlığının pimleri geniş bir alana lehimlenmiştir. Yarım pinli 2 pin başlığına geçtikten sonra yanlış lehimleme olmadı.

Günümüzde elektronik ekipman minyatürleştirme ve hassasiyete doğru gelişiyor ve konektörün pin aralığı da 2,54 mm'den 1,27 mm'ye ve ardından 0,5 mm'ye değişti. Kurşun aralığı ne kadar küçük olursa, üretim süreci için gereksinimler o kadar yüksek olur. Ön boşluk, şirketin' üretim teknolojisi seviyesi tarafından belirlenmelidir. Küçük aralıkların körü körüne takip edilmesi, üretim ve bakımda zorluklara neden olacaktır.

2. Elektrik performansı

Konektörün elektrik performansı esas olarak şunları içerir: limit akımı, temas direnci, izolasyon direnci ve dielektrik gücü, vb. Yüksek güçlü bir güç kaynağı bağlarken, konektörün limit akımına dikkat edin; LVDS, PCIe vb. gibi yüksek frekanslı sinyalleri iletirken temas direncine dikkat edin. Konektör, genellikle onlarca mΩ ila yüzlerce mΩ arasında düşük ve sabit bir temas direncine sahip olmalıdır.

3. Çevresel performans

Konektörün çevresel performansı esas olarak şunları içerir: sıcaklığa, neme, tuz spreyine, titreşime, şoka vb. direnç. Özel uygulama ortamına göre seçim yapın. Uygulama ortamı nispeten nemli ise, konektörün metal kontaklarının aşınmasını önlemek için konektörün neme ve tuz spreyine karşı direnç gereksinimleri yüksektir. Endüstriyel kontrol alanında, titreşim işlemi sırasında konektörün düşmesini önlemek için konektörün titreşim önleme ve şok performansı gereksinimleri yüksektir.

4. Mekanik özellikler

Konektörün mekanik özellikleri arasında yerleştirme kuvveti, mekanik kusursuzluk vb. bulunur. Konektör için mekanik kusursuzluk çok önemlidir. Ters takıldığında, devrede geri dönüşü olmayan hasara neden olabilir!

Yerleştirme kuvveti, yerleştirme kuvveti ve ayırma kuvveti olarak ikiye ayrılır. İlgili standartlar, Z büyük yerleştirme kuvveti ve Z küçük ayırma kuvveti öngörmektedir. Kullanım açısından, yerleştirme kuvveti küçük ve ayırma kuvveti büyük olmalıdır. Çok az ayırma kuvveti, temasın güvenilirliğini azaltacaktır, ancak genellikle takılıp çıkarılması gereken konektörler için, çok fazla ayırma kuvveti, fişten çekmenin zorluğunu artıracak ve mekanik ömrü azaltacaktır.